Schermafbeelding 2015-10-21 om 12.50.43

De integratie van de witte journalist

De Correspondent gaat opzoek naar meer diversiteit. De redactie bestaat uit 100% witte Nederlanders – zoals overigens op veel meer redacties het geval is – en dat is een probleem. We leven nu eenmaal in een multi-etnische samenleving, of we dat willen aanvaarden of niet, en daarover berichten kan alleen wanneer rekening wordt gehouden met diversiteit. Een louter witte blik geeft een vertekend beeld. En dus laat De Correspondent de twee vacatures voor nieuwe correspondenten open staan tot ze kandidaten hebben gevonden die hen ‘helpen een betere afspiegeling van de samenleving te worden’. Ofwel: totdat ze twee niet witte journalisten hebben gevonden om hun redactie te versterken.

Het initiatief is lovenswaardig. Eindelijk een redactie die durft te zeggen: ‘we doen iets niet goed’ en daar actie op onderneemt. Zoals ze zelf al schrijven is het niet makkelijk om (terechte) kritiek aan te nemen en daar een consequentie aan vast te plakken. Hulde dus.

Maar tóch. Toch moet ik er een beetje binnensmonds van kotsen. Niet alleen wordt de zoektocht namelijk groots aangekondigd en gepresenteerd met een sausje van ‘kijk ons eens goed zijn’, er worden ook scouts ingezet om actief opzoek te gaan naar niet witte journalisten. En wie niet goed genoeg is, maar wel zwart met ambitie, kan bij De Correspondent terecht voor een proefplek en trainingen. Serieus.

Die 100% witte redactie van De Correspondent kent zelf geen niet witte journalisten, kan ze ‘via de gebruikelijke kanalen’ niet vinden en concludeert daaruit dat hij/zij niet bestaat. Maar met een beetje training kan van iedere ambitieuze zwarte wel een journalist gemaakt worden.

Het enige dat de makers met hun oproep onderstrepen is dat zwart en getalenteerd een moeilijk te vinden combinatie is. Niet omdat hij er niet is, maar omdat de integratie van de witte journalist in de multi-etnische samenleving faliekant mislukt is. De Amsterdamse grachtengordelbalk in het eigen oog moet hen het heldere zicht hebben ontnomen. Het kan niet anders. Sinds de oprichting van Joop is onze redactie namelijk altijd divers geweest. Niet omdat we ernaar opzoek gaan, maar omdat het nu eenmaal zo is. Wat betreft leeftijd, afkomst én geslacht. Het is een vanzelfsprekendheid.

Maar goed, hoewel ik kritiek heb op de handelswijze van De Correspondent, besef ik ook dat de makers van het platform hun uiterste best doen om verandering teweeg te brengen. Ze bedoelen het goed. Van mij hoeft het niet met zoveel bombarie en gedoe, maar soit. Het is te hopen dat die vanzelfsprekendheid  die we bij Joop ervaren met de komst van niet witte Correspondenten straks ook daar op de redactievloer gaat gelden. In de tussentijd een schouderklop en een knuffel. Van mij, voor Rob Wijnberg. Succes.

Foto: Screenshot De Correspondent

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *