4405770167_34befd177a_z

Shit, ik heb geen bikini body // Shit I don’t have a bikini body

4405770167_34befd177a_zIn het vliegtuig naar Marokko bladerde ik heerlijk door een aantal tijdschriften. Om mijn ziekelijke fascinatie voor het nieuws wat te temperen – mijn iPhone is bijna letterlijk aan mijn hand vast geplakt zodat ik altijd en overal op de hoogte kan zijn van de laatste ontwikkelingen – had ik flink ingeslagen. Van Marie Claire tot Cosmopolitan, van Glamour tot Vogue: alle Nederlandstalige modebladen zaten in mijn handtas. Zo had ik wat luchtigs te lezen en zou ik nieuws en meningen even een week links kunnen laten liggen. Ik had er zin in: een hele week opgaan in modetrends en platte “celebrity gossip” om me daarna weer fris en fruitig te kunnen vastbijten in Egypte en al wat de klok slaat.

Maar nog voordat het vliegtuig het Franse luchtruim in vloog sloeg de paniek al toe. Niet de turbulentie deed me deze keer peentjes zweten maar de realisatie dat ik compleet vergeten was tussen de bedrijven door een bikini body te kweken. De Cosmopolitan riep dat ik “Blij met mijn body” had kunnen zijn als ik het “Minder-moeite-meer-effect-bikiniplan” had gevolgd. Shit, te laat. Ook de Marie Claire had het strand in zicht en bood een “strak plan voor dat bikinilijf” aan. Glamour belooft zelfs “je mooiste lichaam ooit, zonder dieet of sportschool”. Hoe had ik – miss altijd-en-overal-van-op-de-hoogte – dit kunnen missen?

#sarcasmeuit

De redacties van de modebladen hebben een gigantisch gebrek aan creativiteit. Jaar in jaar uit worden de lente en zomeredities gevuld met tips en tricks om makkelijk af te vallen. Artikelen over de heilzame werking van grapefruit en olijfolie worden gerecycled, volwassen vrouwen krijgen nogmaals uitleg over hoe ze het best hun benen kunnen ontharen – alsof het een hele operatie is, alle hens aan dek! – en tot slot wordt er langs de kantlijn ook aandacht besteed aan een dikkerdje dat wél lekker in haar vel zit. Zo, check, de redactie valt geen kortzichtigheid meer te verwijten. Feit blijft echter dat ‘slank, slanker, slankst’ als  ideaal naar voren wordt geschoven. En wie geen maatje 36 heeft is dik en lui want afvallen is hartstikke makkelijk. En leuk!

“Hasna, jij behoort niet tot de doelgroep”, verzekerde mijn reisgenoot me. Even knikte ik tevreden en dacht “ja, ik trap niet in al deze rotzooi, daar ben ik veel te slim voor” maar als ik heel eerlijk ben, is dat niet waar. Ik las de tijdschriften van voor tot achteren uit en bij de belofte dat je centimeters kwijt kunt raken door op een dure trilplaat te gaan liggen, bleef ik even hangen. Zou het?

Foto voorpagina: Peter Lee

// Shit, I don’t have a bikini body

In the airplane to Morocco I was going through some magazines. I had bought practically all fashion glossy’s money can buy in an attempt to cut off my sometimes quite sickening fascination for the news – my iPhone is practically glued to my hand so I can be on top of any and everything that’s going on anywhere in the world. Marie Clair, Cosmopolitan, Glamour and Vogue, you name it, I bought it. This way I got to read light pieces without having to deal with news and opinions, as I do at work.  And I was looking forward to it: a whole week of celebrity gossip would make me feel fresh and fruity. After a week I would be able to go back home and bite into the story behind the riots in Egypt.

But before the airplane even entered the French airspace, I was in panic. It wasn’t the turbulence that almost made me shit my pants; it was the realization that I had completely forgotten to – in between work and social life – get a bikini body. Cosmopolitan shouted that I could have ‘happy with my body’ if I had only followed the ‘less-effort-bigger-effect bikini plan’. Shit, too late. Marie Claire also had the beach in sight and offered a ‘tight plan for that bikini body’ too. Glamour even promises ‘your best body ever, without dieting or gym’. How had I – miss know it all – missed it?
#sarcasmeoff

Apparently the editors of fashion magazines have a huge lack of creativity. Year in, year out they fill their spring and summer editions with tips and tricks to lose those pounds. They recycle articles on the beneficial effect of olive oil and grapefruit, and explain to us, grown ups, how to best shave our legs. As if it’s a huge operation, all hands on deck! As to balance things out, somwhere at the end they also give a ‘fatty who’s comfy in her skin’ some attention. Et voilà, we can’t blame the editors with short-sightedness. The fact however remains that ‘slim, slimmer, slimmest’ is being stated as the ideal. Anyone larger than a size 36 is fat and lazy because weight loss is awfully easy. And fun!

‘Hasna, you’re not their target group’, my companion assured me. For a moment I nodded satisfied and tought: ‘Yeah, I don’t believe the junk they write. I’m too smart for that.’ But if I’m really honest I have to confess: that’s not true. I read the magazins from cover to cover and with the promiss to lose some inches by lying on an expensive vibrating thing I lingered. Really?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *